In 2022 is het idee ontstaan om een toernooi te organiseren. De start van het toernooi en de laatste wedstrijd worden in het buitenland gespeeld. De overige 5 rondes worden gekozen door de deelnemers zelf. 

In de eerste editie van de ForeCup mocht de slechtste ronde geschrapt worden. Dit omdat alleen Gijs & Michael bij alle toernooien aanwezig waren en de rest één of meerdere toernooien hebben gemist. De eerste editie is gewonnen door Michael met maar 9 punten verschil t.o.v. Gijs. Zie hier de gehele uitslag:

1. 186 – Michael Oomen
2. 178 – Gijs Kremers
3. 164 – Franco Groenewegen
4. 146 – Berend Reniers
5. 85 – Arno de Lint

De kop is eraf en seizoen 2 is e eentje voor in de boeken. Met de start in Durbuy moesten we roeien met de riemen die we hadden. Op het laatste moment was er door veel waterval een aanpassingen in het schema nodig. Uiteindelijk toch 36 mooie holes kunnen spelen. Naarmate het jaar vorderde is de stand redelijk in balans gebleven. Zelfs tijdens de jaarlijkse ForeCup Invitational op Bernardus. De strijd werd daar gewonnen door Frank Groenewegen in een 4-man play off. Ongekend spannend dus. Dat zou de finale in Albufeira ook zijn met een miniem verschil tussen Gijs en Michael. Uiteindelijk wist op de finaledag Gijs Kremers met een Eagle op hole 18 volledig terecht zijn eerste ster binnen te halen. Het logo staat inmiddels op zijn been getatoeëerd, maar de ster zal zeker nog wel volgen. Op naar de derde editie met een nieuwe deelnemer: Cisco Groenewegen. De eindstand:

1. 177 – Gijs Kremers
2. 167 – Michael Oomen
3. 158 – Franco Groenewegen
4. 148 – Berend Reniers
5. 41 – Arno de Lint

Seizoen is 4 nog in volle gang, maar opnieuw legendarisch. Tijdens de jaarlijkse Invitational was er opnieuw een play-off nodig. Dit keer tussen de familie Reniers. Boudewijn had Frank als caddie en Cisco stond bij Berend aan de tas. Na de afslag was al vrij duidelijk dat Boudewijn deze play off zou gaan winnen. Zijn speech is legendarisch en het bleef nog lang onrustig. 

Dan verplaatsen we ons snel naar Mallorca waar de finale gespeeld zou worden. Het zou er eentje worden voor in de boeken. Waar Michael de voorsprong op zondag naar 8 bracht, werd het alsnog op de laatste hole spannend. Er zat namelijk maar 3 punten verschil tussen Michael 215, Cisco 214 en Gijs 212. Maar door fantastisch coursemanagement werd het toernooi met een par beëindigd. Om nog maar even over geluk (coursemanagement) te spreken; er zijn meerdere ballen via gebouwen, bomen, andere objecten terug de fairway ingevlogen. Zo was er ook enorm veel geluk op hole 18, wat eigenlijk de gehele dag in 1 hole samenvatte. Een fantastische drive werd gevolgd door een bijna natte hybride en een bijna natte 56 graden. Een korte (slecht) chipje zorgde ervoor dat een par put van 5 meter overbleef. De lijn werd perfect gelezen en de rest is geschiedenis. Het bleef nog lang onrustig bij Cisco en Michael, want de rest was al afgetaaid. Tot volgend jaar. 

Ja, wat zullen we over 2026 eens vertellen. Ook deze editie was historisch. En dan gaat het vooral niet wat er op de golfbaan gebeurde. Maar eerst terug naar het golf.

Texel was het vertrekpunt en dat hebben we geweten ook. Heel Texel doorzocht om Stoopie te vinden. Twee dagen de fantastische baan gespeeld en een non-stop natte bar bij onze vriend Lucas. De Invitational was ook dit jaar weer een succes. Met z’n allen richting de Woeste Kop waar het wederom een uitmondt op een play-off tussen Frank en Michael. Door de onwijs slechte Caddy van Michael ging Frank er zeer gemakkelijk met de winst vandoor. 

Ook historisch is de winst bij de Heeren van Zevenbergen. Michael wist daar Dennis de Raad van de eerste plaats af te houden met 38 STB. Hier vergrote hij dusdanig het gat met Gijs (25 STB) dat het meer een formaliteit is gebleken. 

Op naar de finals in Girona!
Onze grote vriend Bob wilde deze unieke kans met beide handen aangrijpen dus sloot aan bij de ForeCup Finals en met verve. Hij won beide dagen overtuigend. Verder begon Gijs aan de meest onmogelijke opgaven uit zijn golfbaan; 20 STB goed maken. Uiteraard is dat niet gelukt en ging Michael er met de 3e ster vandoor. Zijn tweede opeenvolgende titel. Wie gaat deze man ooit nog stoppen? Zo strak van de tee als Scheffler, ijzers waar Morikawa jaloers op is en op de green is hij net Cameron Smith. 1+1 = 2 zoals je ziet. Buiten het golf heeft Lloret kennis gemaakt met de ForeCup. Peter Burn ook onder andere. Wat een legend was dit. Zo stond het weekend in het teken van split the G, shotjes, snurken a la Frenk, sexpruik van Gijs en een hoop lol. Wat hebben we weer enorm hard gelachen en is er weer een klein beetje geschiedenis geschreven. Op naar nog meer fantastische momenten.